Op het Steunpunt in Berkane zijn regelmatig stageplekken, zowel voor sociaaljuridisch werk en als voor administratief werk. Heb je belangstelling: stuur een mail met je motivatie en c.v. naar ssrmaroc@menara.ma en we nemen contact met je op om de mogelijkheden te bespreken.

De stage van Rahima

"Een terugblik op 20 indrukwekkende, uitdagende, maar vooral leerzame weken. Vanaf 1 september 2008 t/m 15 januari 2009 ben ik werkzaam geweest als stagiair bij SSR in Berkane. In Nederland volg ik de opleiding Hbo-rechten en die opleiding biedt de student in het derde jaar een stageperiode van 20 weken. Binnen SSR heb ik mij kunnen oriënteren op de toekomstige beroepspraktijk, kunnen functioneren binnen een professionele organisatie en mijn verdere studieloopbaan kunnen reflecteren. Tijdens mijn stageperiode heb ik binnen de organisatie indrukwekkende zaken mogen volgen. Het sociaal juridische werk wat wordt verricht op het steunpunt is onmisbaar voor de remigranten. De open spreekuren op de dinsdagen worden dan ook druk bezocht. Ik kan mij het eerste open spreekuur ook nog erg goed herinneren. 200 remigranten werden tussen 9:00 uur en 13:00 uur geholpen, topdrukte heb ik mij toen laten vertellen. Het steunpunt is de enige organisatie waarbij de remigranten met hun hulpvragen m.b.t. Nederland terecht kunnen. Remigranten komen daarom ook vanuit heel Marokko naar Berkane. De brugfunctie van SSR levert een actieve bijdrage aan de sociaal-economische ontwikkeling van de regio. Zo heeft de gemeente Zeist samen met SSR een bezoekje gebracht aan het pas geopende bejaardentehuis, in het stadje Berkane. Indrukwekkend, het eerste bejaardentehuis in Noordoost Marokko. De Marokkaanse koning heeft dit huis op 5 juli 2008 geopend. De 20 bejaarden die wij in het nieuwe complex aantroffen, hadden allen geen familieleden die voor hen kunnen zorgen. In Marokko is het normaal om als ouder in te trekken bij de kinderen. Veel mensen hier in Berkane vinden het bejaardentehuis daarom ook een noodvoorziening. De gemeente Zeist heeft hen 20 rolstoelen geschonken en daar waren zij erg blij mee. Het blijft een culturele kwestie!

Op alle mogelijke terreinen hebben maatschappelijke organisaties en burgerinitiatieven ruimte gekregen om zich te ontplooien. Een voorbeeld is vrouwenorganisatie Ain Ghazal. Ain Ghazal komt op voor de rechten van vrouwen, zoals gelijkheid tussen man & vrouw en emancipatie. Onder de organisatie valt een vrouwenopvang en hier bieden zij onderdak aan vrouwen die ongewenst zwanger zijn geraakt, last hebben van huiselijk geweld en vrouwen die worden mishandeld. De vrouwenopvang heeft ruimte voor maximaal 30 vrouwen en 10 kinderen. De vrouwen krijgen juridische en maatschappelijke ondersteuning. Sinds de wetswijziging in het familierecht (Mudawannah) in Marokko kunnen vrouwenorganisaties, zoals Ain Ghazal ongestoord werken. 

Ik ga het werk op het steunpunt en de collega`s missen. Het leven in Marokko wat minder! Gedurende mijn stageperiode heb ik Marokko, dat ik kende van lange kusten en strandvakanties geheel op andere wijze kunnen leren kennen. Geef mij maar Amsterdam!!!!!"



 



De stage van Soumia

De stage van Soumia














Soumia liep, in het kader van haar opleiding directiesecretaresse/ management assistente, stage op het steunpunt in de periode september 2006 tot januari 2007. Dit beviel aan beide zijden zo goed, dat de stage is verlengd tot september 2007.  "Ik zag op het nieuws dat minister Verdonk op bezoek was bij SSR in Berkane. Ik wilde altijd al in Marokko stage lopen en dit was ideaal: een Nederlandse stichting in Marokko en ook nog in de stad waar ik iedere zomer kom! Mijn ouders komen uit deze omgeving en hebben een huis in Berkane. Ik heb gelijk contact gezocht! Ik deed daar agendabeheer, baliewerkzaamheden, volledige telefoonaanname, de post, notuleren, echt het secretariële werk. Ook hielp ik bij drukke spreekuren remigranten met eenvoudig invulwerk. Het was geweldig en heel leerzaam. Sowieso om daar zonder ouders te zijn. Ik werkte vijf dagen in de week en woonde in het huis van mijn ouders, samen met mijn oom en tante, allebei twintigers. Dat was echt heel leuk. Hij is kapper en zij ging naar school. In het begin had ik buiten het werk niets. Toen ben ik drie keer per week samen met collega's gaan 'bewegen op muziek' in een sportschool voor vrouwen tegenover het werk. Ik fietste alles, dat was grappig want het is helemaal niet gebruikelijk daar. 's Avonds zat ik vaak in het internetcafé tegenover ons huis te chatten met thuis en vrienden. In de weekenden ging ik vaak naar het platteland, naar familie of soms naar het strand. Ik vond het zwaar om mijn familie te missen maar internet brengt je dicht bij elkaar. Ik ben er achtergekomen dat ik eigenlijk net zo Hollands ben als Marokkaans. Ik roep altijd wel dat ik me meer Marokkaans voel, maar dat is in Nederland. Als je langer in Marokko bent dan kom je er achter dat je toch meer Hollands bent én denkt. Zo kun je je snel ergeren aan de chaos in het verkeer of aan een lange ongeregelde rij aan een balie. Ik dacht vaak: dit zou in Nederland allang opgelost zijn. Het was echt een mooie ervaring. Ik wilde nog zo enorm graag blijven. Vooral omdat het zo'n leuke baan is, de collega's aardig en de sfeer heel goed. Terwijl er toch echt héél hard gewerkt wordt. Ik kan het iedereen aanraden."