In de loop van de tijd kloppen steeds meer vrouwen aan bij het steunpunt van SSR met vragen over verblijfsrecht en familierecht. Jaarlijks wordt een aantal vrouwen onvrijwillig achtergelaten in Marokko. Nieuw is dat er steeds vaker Nederlandse kinderen bij betrokken zijn. Zowel SSR in Nederland als het steunpunt in Berkane bieden advies en begeleiding. SSR is in Nederland een actief lid van de werkgroep Mudawwanah.

Contact

Wanneer u meer wilt weten over uw rechtspositie, wanneer u sociaal-juridische informatie over achterlating en huwelijksdwang wilt hebben of wanneer u een achterlating wilt melden, kunt u bellen met 0031644614237 of mailen naar Mudawwanah@upcmail.nl .

Onvrijwillige achterlatingen

Jaarlijks worden enkele tientallen vrouwen en kinderen, vooral uit Turkije en Marokko, in het land van herkomst achtergelaten door hun echtgenoot en/of vader. Er zijn signalen dat dit ook gebeurt bij vrouwen en kinderen uit o.a. Egypte, Afghanistan, Pakistan en Iran. Deze echtgenoot of vader houdt vaak gedurende een vakantie in het land van herkomst de identiteitspapieren en de verblijfsvergunning van de vrouw en de kinderen achter en vertrekt alleen naar Nederland. Vrouwen worden hierdoor geconfronteerd met problemen om naar Nederland terug te keren en daarmee ook hun kinderen. Het komt ook voor dat kinderen alleen bij familieleden worden achtergelaten. Achterlating vindt veelal plaats binnen relaties waarin sprake is van echtelijke en opvoedkundige problemen, waarbij de vrouw afhankelijk is van de man die van die positie misbruik maakt. De Adviescommissie voor Vreemdelingenzaken (ACVZ) heeft over deze problematiek medio 2005 een advies uitgebracht. Kern van dit advies is dat er preventief beleid ontwikkeld moest worden gericht op voorlichting en tijdige signalering. Ook in de Tweede Kamer is aangegeven dat goede voorlichting en tijdige signalering van groot belang zijn. Minister Verdonk van Vreemdelingenzaken en Integratie, en Minister Verhoeven van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen, onderschreven dit belang en wezen op de urgentie van de problematiek.